جوشکاری با فرکانس بالا یک روش جوشکاری با مقاومت در حالت جامد است که از جریان فرکانس بالا 10 تا 500 کیلوهرتز برای تولید گرمای مقاومتی در سطح اتصال قطعه کار استفاده میکند و به اتصال بین اتمی با فشار یا بدون فشار میپردازد. اثرات فیزیکی اصلی آن اثر پوستی و اثر مجاورتی است.
بر اساس روش وارد کردن-جریان فرکانس بالا به قطعه کار، جوشکاری با فرکانس بالا عمدتاً به جوشکاری با فرکانس بالا-جوشکاری با فرکانس بالا-جوشکاری القایی با فرکانس بالا تقسیم میشود. در جوشکاری با فرکانس بالا{5}}جریان فرکانس بالا-از طریق تماس مکانیکی به قطعه کار منتقل میشود. در جوشکاری با فرکانس بالا{7}}القایی، جریان با فرکانس بالا از طریق اثر کوپلینگ یک سیم پیچ القایی خارجی، جریانی را در قطعه کار القا می کند.
مزایای جوشکاری با فرکانس بالا{0}}شنتینگ جریان کم اثر، راندمان بالا، منطقه تحت تأثیر حرارت کوچک-، توانایی جوشکاری لولههایی با قطرهای تقریبی 8 تا 1270 میلیمتر و سرعتهای جوشکاری تا 100 تا 120 متر در دقیقه است. مزایای جوش القایی عدم فشار یا مصرف الکترود، تنظیم آسان جوش، فرآیند پایدار و کیفیت خوب و نیاز کم به مواد نواری است.
با این حال، جوش القایی به 40-50٪ بیشتر از جوشکاری تماسی نیاز دارد و سرعت آن حدود 1/2 تا 2/3 جوشکاری تماسی تحت همان قدرت و گیج لوله است. در عمل تولید، جوش القایی معمولا انتخاب می شود.
